3 Haziran 2009 Çarşamba

Hep Git


yorulmadım bölünmekten
her parçanın bir bütün olduğunu idrak ettiğimden beri
eksilenleri kayıp sanırdım
hayatın çekip benden aldığı
bazen sürüklediği tozlu yollarda
bazen uyutmadığı sisli gecelerde..
göremediğim her kapının ardını merak ettim
bütün kilitleri kırana kadar bekledim,
ne kadar uzun sürerse sürsün
ellerimdeki kesiklerden akan kanları umursamadan
saatlerce
durmadan
zaman kaybettim anladım
içi boş odaların önünde
kendi yarattığım gizemin peşinden giderken
eksildikçe kendimi tanıdım..
eksildikçe ağladım
kendimi anladım
kendimi anlamam aynı zamanda yabancı olmak demekmiş
bütün tanıdık gelen yüzlere
uzaklaştım..
kalıp anlaşılmayı bekleseydim
bir boş oda daha bulacaktım
bekleseydim gene yanılacaktım
biliyorum
bu yüzden ben hep

Gidiyorum..!

sende git,

2 yorum:

layya dedi ki...

olağanüstü olmuş.. sustum ..

ozeletkialanim dedi ki...

öyle abarttınki ben bile sustum kaldım bir süre..bir kere daha okudum..teşekkürler