6 Ağustos 2011 Cumartesi

yıllar geçti hep
gittikçe tamamlanan,
gittikçe yarın güneş ile yeniden doğacağına inandığım 
hayallerime doğru. 
Ağrıyan omuzum da ,
masumiyetimi taşıdım
 bir çocuk gibi sabırsız
 ve umutlu..

Çünkü renkler kargaşa yaratmıyordu
 ..sevmek,sevmekti çıkarsızca..
Oynadığımız oyunları bırakıp
Koşuşturmaktı gökkuşağına,
Belki daha da yaklaşmak ve dokunabilmek için..
Hayal ediyorum hala çoçukken kurduğum düşlerimi..
Yaşarken üzerine  koyduklarımı..
Her geçen gün biraz daha içine battığım
Gündelik hayatlarımızın çamurunda
Boğuşarak taşıyabiliyorum umutlarımı..
Asla kirlenmesini istemediğim
Duygularım var kalbimde hala,


Bir gün elele tutuşup


Birimizin diğerini çekip çıkartacağını hayal ediyorum tanımadığım kadın ,
Koşup yarım bıraktığımız oyunlarımızı oynarken
 Rüzgar yapraklarla ritim tutup,
 Çığlıklarımızı şarkılara dönüştürecek
 Orkestrasıyla bekliyor olacak bizi..
ve biz bir daha ölmeyeceğiz..dönmeyeceğiz
 sana bakmak zamanın sakladığı düşleri görmeye benzer
 sana dokunmak
o düşleri yakalamaya..
doğum sancısı gibi hayatım,
ve sen ilk cocugumsun